De beeldhouwer Pieter d'Hont geldt als een van de belangrijkste Nederlandse kunstenaars van de 20e eeuw. Zijn monumentale beelden zijn op meerdere plaatsen in de openbare ruimte te bewonderen. Als portret-beeldhouwer heeft hij meerdere bekende tijdgenoten vereeuwigd in brons. Zijn 100ste geboortedag vinden wij een geschikt moment om zijn archieven te ontsluiten. Deze website is een eerbetoon aan zijn werk en is er op gericht dit werk voor de toekomst toegankelijk te houden en de komende generaties kunstliefhebbers inzicht te bieden in de betekenis van de beelden van Pieter d'Hont. 

Pieter d'Hont 100

 

Diep verscholen in het middeleeuwse bolwerk Manenburg, onderdeel van de oude stadswal van Utrecht, had de beeldhouwer Pieter d’Hont zijn atelier. Uit respect voor zijn indrukwekkende oeuvre kreeg hij de officieuze eretitel van Stadsbeeldhouwer van Utrecht. Op vierenveertig verschillende plaatsen in deze stad vindt men zijn beeldhouwwerk, zowel gehakt uit steen als gegoten in brons. Bij velen bekend en geliefd is het beeldje van Anne Frank op het Janskerkhof. Pieter koos voor de verbeelding van een meisje dat fier op haar benen staat, maar met haar hoofd in de wolken. Er liggen altijd bloemen aan haar voeten. Ook het grote beeld Man en kind in Park Transwijk is velen dierbaar. Evenals zijn Merrie met veulen, bij het voormalige Paardenveld tegenover de Jacobikerk. En zijn Bizon aan de Beneluxlaan. En niet te vergeten het imposante kalkstenen reliëf in het tympaan van het Utrechtse Stadhuis. Het is een relatief jong werk, dat Pieter hakte van 1953 tot 1957. 
Symmetrisch van opzet en strak, ietwat hoekig vormgegeven laat het nog de invloed zien van zijn leermeester Jan Bronner (1881-1972) , docent beeldhouwkunst aan de Rijksacademie van Amsterdam. Het latere werk van Pieter d’Hont is losser, persoonlijker. Typerend voor zijn manier van boetseren is dan de impressionistische oppervlaktebewerking van zijn beelden. Voor veel van zijn grote beelden, her en der in ons land te vinden, maakte hij voorstudies in diverse kleinere formaten. Met name in deze relatief kleine plastiek is de ritmische wijze waarop hij hun grote vorm uit kleine klodders heeft opgebouwd opvallend. Maar nog kenmerkender is het karakter van dit werk, waarin monumentaliteit en poëzie als vanzelfsprekend hand in hand gaan. Dat is meesterlijk en maakt hem tot één der grootste Nederlandse beeldhouwers van de 20e eeuw.

Jaap Versteegh